
Ouderschap en autisme
Ouderschap kan hoe dan ook een uitdaging zijn, maar met een autistisch brein kan dit weer net een ander niveau zijn.
​
Hoe ga ik bijvoorbeeld om met het hebben van heel weinig vrije tijd en tijd voor mezelf? Hoe ga ik om met de extra prikkels?
Hoe houd ik een goede balans?
Mijn verhaal
Wat ik vooral belangrijk vind is om mijn eerlijke en oprechte verhaal te delen. Ik zal het nooit mooier maken dan het is. Ik wil altijd authentiek zijn.
Uiteraard is het ook afhankelijk van of je kind en zo ja, hoeveel je kind naar een opvang of gastouder toe gaat. En daarbij is de belastbaarheid van elk persoon weer anders. In mijn geval zou je kunnen zeggen dat ik mezelf veel wegcijfer en mijn kind echt op nummer 1 zet. Hier is niets mis mee, maar natuurlijk doe ik er zelf ook nog toe. Als het met mij niet goed gaat, kan ik ook minder goed voor mijn dochter zorgen. Als ik niet ook eens aan mezelf denk, is dat voor haar en mijn relatie ook niet fijn. Het is voor mij ook goed om mezelf te kunnen blijven ontwikkelen, als het bijvoorbeeld gaat om betaald werk. En dit ligt voor mij al heel lang stil. Mijn vrijwilligerswerk doe ik al ruim 3,5 jaar, wat inmiddels al zo vertrouwd en bekend voelt, ook al kunnen de vragen heel divers zijn.
Op dit moment ben ik bezig met het vinden van betaald werk en hoop ik dat ik leuk parttime werk kan vinden, Filippa 1 dag naar de opvang kan laten gaan en ondertussen zelf geld kan verdienen. Voor de kinderopvangtoeslag en natuurlijk ook voor mijn zelfontwikkeling en algehele gevoel.
Ik kan nog zo vaak zeggen dat ik een keer een gezichtsbehandeling of massage wil, maar als ik niet actief zo'n afspraak inplan, kan het maandenlang slechts een idee blijven. Daarom is het belangrijk om dit echt een tijd van tevoren in te plannen. Net zoals een weekend weg. Laatst zijn Denny en ik (nu onze dochter 1 jaar en 2 maanden is ongeveer) pas voor het eerst samen een weekend weg geweest. Om maar aan te geven dat het belangrijk kan zijn om hier ook aan te denken en dit ook daadwerkelijk te doen. Laat het niet slechts een idee blijven, maar schrijf het desnoods op een to-do lijst en boek dat hotel. Net zoals een keer uiteten gaan. Het is toch beter om iets te reserveren, in je agenda te zetten en een oppas te regelen.
​
Ik vind het sowieso fijn om met lijsten te werken. Of het nu is wat ik allemaal voor Filippa mee moet nemen als ik een paar uur de deur uitga, of naast minder fijne taken, ook leuke dingen op een to-do lijst te zetten. En ook al weet ik inmiddels echt wel uit mijn hoofd wat er allemaal mee moet voor haar, is het toch fijn om het te kunnen gebruiken als checklist, van heb ik echt alles. Mijn hoofd heeft hierdoor net iets meer rust.
Wat zijn mijn tips?
1
Communiceer goed met je vriend/man, vriendin/vrouw (mocht je die hebben) wat voor jou belangrijk is en wat jij nodig hebt.
2
Zie je het bijvoorbeeld niet zitten om naast je eigen koffer, ook die van je kind te moeten inpakken als je op reis gaat? Vraag dan of je partner het wil doen of dat jullie het rustig samen kunnen doen. En mocht je geen partner hebben, is er misschien wel een vriend(in) die je hiermee zou willen helpen.
3
Als je kind zijn/haar middagslaap heeft, ga niet al die tijd besteden aan het huishouden, maar doe ook iets voor jezelf. Voor je het weet zijn de 1,5 of misschien 2 uur weer voorbij ;)
4
Geef er aan toe als je moe bent, ook al is het pas 20:30 of 21:00. Wat maakt het uit?!
5
Wanneer je (mogelijke) partner ook thuis is, laat hem/haar ook dingen uit handen nemen. Het zou namelijk zo kunnen zijn dat het allemaal net iets meer in jouw systeem zit, waardoor je automatisch al allerlei dingen gaat doen, die hij of zij ook zou kunnen doen.
6
​​Plan leuke dingen in zonder kind(eren), zoals een keer uiteten, naar de film of een nacht of weekend weg.
7
Ga na wat voor jou werkt. Even alleen boven zitten en een serie kijken? In je eentje wandelen? Douchen of in bad? Met iemand bellen? Journallen? Het kan natuurlijk van alles zijn. ​
8
Deze pagina zal nog verder worden aangevuld :)